Til mødrene

-
du er flyktig, konstant på innpust og utpust
strør rundt deg med med aska frå urnene dine
plukkar dagleg på skorpene på huden, i ein blodig kvardag
klamrar du deg fast til livet, 
du var det beste eg visste,
men du glapp meg ut av hendene dine
då eg var lita.
men det er ikkje for seint, ikkje for tidleg, eg drar ingen stad
og eg blir ingen stad.

eg ville teke alt ditt på meg, skulle eg fått velje
de gav oss livet, det var alt me trong.

eg har valt den gode åleineheita, og den skal ingen ta ifrå meg.
eg skal vera god, og du skal vera mor. 


Populære innlegg fra denne bloggen

I nye kroppar

-
Bilde
I dei førre liva i dette livet i dei neste liva -- sjela utvidar seg gjennom erfaringa vi haustar, bur i våre kroppar eit fengsel, ei oppdaging, ei reise i fysiske omgjevnader tek til oss lærdom gjennom kvarandre som modnast i svevet mellom liva våre, kviler vi trøytte i kosmos til vi reiser oss, grep fatt i fakkelen og gjer oss klare for neste etappe her nede vaknar opp i nye kroppar -- vi møtest att med kjærleiken vi forlêt i neste runde i to nye kroppar med ny visdom sjel legemliggjort
Les mer

Iran

-
bombar regnar over den rakrygga  kjempen  som hadde kasta sjalet dekt av av blod begrava i ruinane  saman med eit barneansikt  utan tårer
Les mer

Framand

-
når du ikkje lenger kjenner på varmen i blodet når gneisten i mageregionen er sløkt når dunken i brystet har stoppa opp og kriblinga i føtene er stilna og du ikkje lenger kan høyre pulsen din slå - vert du ein framand forsømer di eiga sjel - og forlêt den andre.
Les mer