Kveldsgrubling.. det vakraste av alt, kva er det?
Eit noko klønete og generalisert forsøk på perspektiv. På ein sneversynt fredag. I dag er eg forbanna på "ismar" og ideologi-bullshit. Av ein eller annan grunn slo det meg litt ned. Forbanna på dei som påstår dei skriv "sanninga". Kva er sanning? Før, under og etter til dømes i krig og konflikt? "Skuldig" eller "uskuldig", politisk "høgre" - "venstre", "meg" -" dei andre". . Vi (inklusive meg) tenkjer i binære opposisjonar. Vi tenkjer for lite syklisk, for mykje lineært trur eg. Vi syng dei same songane, alle. Men vi tek ikkje innover oss dei såra som aldri gror. Er vi for redde for å sjå, eller finst det ein mekanisme vi er utstyrt med, ein mur, eit teppe som fargar hjernebarken grå? Eg gret på menneska sine vegne. Eg trur på tilfeldigheiter meir enn absolutt sanning. Eg trur ikkje på svart - kvitt. Eg vert mindre og mindre klok på menneska for kvar dag eg vert eldre. I morgon skal eg gle...