Rommet

ein av desse dagane skal vi falde ut historia bade i sølv eige kvart blikk ein av desse dagane er våre augenblinken skal kapslast inn og vi skal sitje stille gå rakt

eimen av Laphroaig og sur tobakk i den blå timen uroa breier seg utover sofagruppa skal eg ta ein til kanskje vert dagen enno utsett kanskje er den omme ved morgongry

du går stadig med eit ynskje om å vere Den Andre den søtlege kjensla av håpet om eit framandt kyss under nyleg utsprungne eiketre Du går stadig rundt med eit ynskje om  Den Andre, at eit foster som veks inne i deg skal trengje fram i nye vårar