Rommet

Det går ikkje an å minnast Besto utan å snakke om litteraturen.  Eg og besto mi snakka alltid om litteratur, heilt til det siste. To dagar før ho gjekk bort, fortalde eg om den siste romanen eg las på og ho svara «åh, det er så mykje bøker!» på ekte Besto- vis  Heilt på det siste ho var nemleg missnøgd over at ho ikkje rakk å lesa den avsluttende boka i ein romantriologi!    Dette seier noko om kor viktig litteraturen var for Besto.  Nokre av dei fyrste bøkene eg las når eg var veldig ung (og sikkert ikkje gammal nok til å lese) var av dei store kvinnelege forfattarane Wassmo, Undseth og Elstad, som ho plukka fram til meg frå bokhylla hennar. Ho gav meg tilgang på eit stort litterært univers, og det la nok eit grunnlag for den store lesargleda eg har i dag.  Eg og Besto snakka ikkje så ofte om personlege kjensler, men me delte leseopplevingar i lag, og knytta bånd slik.  Dei åra etter eg hadde flytta heim til Vallavik i vaksen alder for å jobba på bibl...

ein strek av svart skugge fell på ansiktet  det er eg  stenger ljoset  ute  og trollbinder hendene dine  bak ryggen  med ein hårlokk  i min 

det ligg eit museum  i Teheran  overfylt med blodstenkte sjal  og ekko av døde  kvinnestemmer dei er borte  nær 

bombar regnar over den rakrygga  kjempen  som hadde kasta sjalet dekt av av blod begrava i ruinane  saman med eit barneansikt  utan tårer