Rommet - diktblogg

Lyset av deg der du står på ei steinblokk i opninga av den tusen år gamle grotta er tankane eg tenker på når eg stundom kjenner at blodet frys medan dei døyande og sørgjande eiketrea ser rett gjennom meg, og tida er fast og tida er gamal

life is a peculiar thing people tend to walk through, not in it shameless or shameful maybe both life can't be undone a constant reminder of death if life can't be undone can love?

Søv i tru Vaknar i tvil Står opp i tvil Legg oss i håp Søv i tru Empirien veit litt Månen veit alt

kjenner lukta av eit men i åndedraga blant dei grå ansikta i menneskemylderet er alle eit taust men alltid eit men eg vil ikkje vere eit men eg berre vil.

vert forfølgd av monsteret ein sjølv har skapa

ruinane ved elvedjupet står sta oppeten av elde, lengtar etter framtid lenge etter treverket er rote vekk vitnar om forfall, kollaps og død tid vårfrostelva skjelver illsint nedover veks og buldrar over historia, vaskar levningane reine, slipar kunnskapen glatt, renskar mose og grev ut mørtel lengt fortid notid lengt framtid

Dikta mine er dritt Fantasilaust månepiss Kvalmt Pompøst faenskap Lær meg! Hjelp meg! Grøss.