Rommet - diktblogg

er under press

lena seg frekt mot kvite bjelkar, hardt stål mot mjukt kvitt tre, lena seg freidig i skuggen av den rotne rododentrodnslekta og frekt med nasen vendt mot jorda - kven sin står berre der, plagar og lagar uro kvar kjem den frå så stille såg den gjennom glaset, fraus - tre dagar seinare var den vekk

Månen er ei rå herskarinne Sjå kor ho flyg Gullet seglar over himmelen Nær nok til å kjenne Ver varsam om du freistar Sjølv om ho syntest varm som gull Månen er ei rå herskarinne Månen kan vere så kald Ein gong skein ho, sola Herre, det kjendest godt Månen er eit skrømt av roseblad Skein gjennom fjell og tre Sidan la mørkret seg Månen er ei rå herskarinne Det er tungt å elska henne Eg falt ut av augo hennar Eg falt ut av hjartet hennar Eg falt på andletet mitt Eg missa stjerna mi,  i fallet Eg falt åleine, å kor eg eg falt Månen er ei rå herskarinne Himmelen er lagd av stein Månen er ei rå herskarinne Ho let seg ikkje eiga - J.Webb (Radka Toneff) Dette vart ei utfordring, då "månen" eigentleg er hankjønnsord...

I dag måla eg himmelen raud litt blå med noko kvitt øvst i hjørnet

flekkar flakkar i flakkane, flekkane flerrar dei blå grøne bladgrøne blå verkande, kverkande flekkar kveikt av liv tomt trangt stramt strammar tinninga tam tam kniv sløvt kvin i det kvinet strammar tinninga tomt i dei verkande vakre kvakre grøne flekkane bladgørre grøne tørre flekkar dei knallar og fell av i dionysisk rus rus rus rrras rasar raserar  huset rasar raserar teglstein rasar raserar rasar saman i himmelen hammlen hummele hammelen i hugen rasar rasar rasande utan diesel. i himmelen kverkar flekkane og verkar med det er her nede alle dei gode sjelene fraktar legemet heim flakkande,  utan diesel.

det var den kvelden der var den klamra me kval kval kvalane i kvelden i rødvinskval kvalkvalar kvalar i kvelden det var den kvelden me kva visste me kva visste me ikkje noko visste me den kvelden i kvalen kvalane rødvinsrusen klamra med klamra meg klamra meg rødvinsrusen, klamra meg i kvalen kvalane det var den kvelden eg elska og eg kvala i kvalen elska eg klamra meg kvelden klamrar meg eg  i kvalen

taus tom torn full av tomme tause tårar stille stille tørre dropar raude strengar i augo ryggen står i svai piano strengar tause tørre dropar ei inntørka elv steinane mjuke hjarta hardt svirr svirr krri kra kro kro rop rop skrik i det tørre stille tomme tårar ta meg heim til tårane all lengsla løyndomen ta meg heim til løyndomen