Rommet - diktblogg

flekkar flakkar i flakkane, flekkane flerrar dei blå grøne bladgrøne blå verkande, kverkande flekkar kveikt av liv tomt trangt stramt strammar tinninga tam tam kniv sløvt kvin i det kvinet strammar tinninga tomt i dei verkande vakre kvakre grøne flekkane bladgørre grøne tørre flekkar dei knallar og fell av i dionysisk rus rus rus rrras rasar raserar  huset rasar raserar teglstein rasar raserar rasar saman i himmelen hammlen hummele hammelen i hugen rasar rasar rasande utan diesel. i himmelen kverkar flekkane og verkar med det er her nede alle dei gode sjelene fraktar legemet heim flakkande,  utan diesel.

det var den kvelden der var den klamra me kval kval kvalane i kvelden i rødvinskval kvalkvalar kvalar i kvelden det var den kvelden me kva visste me kva visste me ikkje noko visste me den kvelden i kvalen kvalane rødvinsrusen klamra med klamra meg klamra meg rødvinsrusen, klamra meg i kvalen kvalane det var den kvelden eg elska og eg kvala i kvalen elska eg klamra meg kvelden klamrar meg eg  i kvalen

taus tom torn full av tomme tause tårar stille stille tørre dropar raude strengar i augo ryggen står i svai piano strengar tause tørre dropar ei inntørka elv steinane mjuke hjarta hardt svirr svirr krri kra kro kro rop rop skrik i det tørre stille tomme tårar ta meg heim til tårane all lengsla løyndomen ta meg heim til løyndomen

16.5 2013 04.23  eit vert til tre  fire to mareritt rir Ryttaren rir Ryttaren i to mareritt i ritta rir Ryttaren halve hovudet til Hesten slår halve hovudet av Hesten slår fire halve timar i marr marr mareritt i rittet Ritt ritt ripp ripp rippar i rattet ripar i rittet Rippar ripp rapp i rattet til  Ryttaren slår to mareritt i  marerittet 16.05 2013 04.23 

Eg visste nesten alltid kva eg fekk til jul av foreldra mine når eg var lita. Ingen av dei greidde å halde noko som helst hemmeleg for meg. Eg leita pakkane fram og knepte dei sund, nærmast. Eller greidde gjette meg til det. Den gåva eg hugser aller best er ikkje berre ein, men to Michael Jackson-kassettar. Kvifor eg ikkje visste kva det var eg skulle få akkurat den julekvelden? Dei var innhylla i eit skjerf... Smart tenkt, mamma. Det er derfor eg hugser det så godt, den julafta oppe på barnerommet, med Off the Wall og Thriller i kassettspelaren. Og full dans på golvet. Eg var vel ni, ti...Noko av det vakraste minnet eg har. Den julafta veg opp for alle, både før og etter. Men eg greier ikkje gjette meg til gåver lengre. Det er vel derfor dei vert oppfatta som gåver. Det er derfor desse gåvene er ekstra vakre. Særleg når dei kjem uventa, heilt ubetinga og nakne. Ein setning, eit ord. Ei enkel handling. Eit blikk, eller ei varm hand. Ein samtale. Heilt uventa. Eg vert overvelda over ...

eit ord frå deg er havet eit ord frå deg er lagra i  vrimmelen av mine eit ord frå deg klamrar seg fast i vrimmelen av mine rop dei bit meg i mi klamring iglar seg på mine rop eit ord frå deg skil havet ditt frå mitt

diktaren lyt vera  vis vrang kjempa  slag leva varig vera  vrang vera einsemd mørket ber han fram i kunsten ei horisontsmelting bilda lever  i han anden leikar kranglar skin snart stilnar  kvelden ugla  kler taket med ro kvar enda desse krigarane dei vart frårøva pil og boge gjekk heim til sine