Rommet - diktblogg

mengda av daudt raudt, gult og brunt dekkjer stien der vi står urolege, slår av pusten og drøymer varmt om det som no er over med forventning om kald, gufsen vinter legg vi oss i hia våre og søv til våren kjem det er ljos i vente.

treng korkje hus, varme eller klede korkje mat, kropp eller verdsleg gods lovnader eller omsut men vis meg eit tempel der eg kan be gudane om råd ikkje gje meg morgondagen, den har eg alt men gje meg visdom om i går slik at eg forstår

Fekk nyss ein ekte blå blome i plast frå Kina med gullskaft, utan tornar.

på tide med ei lita oppdatering augenblinken, tyrannen et seg inn i det neste sjå kva du kan by på, by deg fram og kle deg av skriv deg inn i skogen i eit nanosekund, og du er borte

Varig vond verk, Havet kastar irritert med nakken når det ser, Fnys ut saltsprut på den utstoppa kroppen som ligg i fjøresteinane Flådd, tørka - eit balmsamert kunsthandverk, som varig verk vondt. Eit skal, kjøttet, blodet, hjernen og beina er skrapt ut, løvetenna inntakt Verken er der likevel - sjølv om det skulle vore daudt alt saman Sjelens verk.

Eg arbeider med langsame blikk

Nettene trivst i underskogen