Rommet - diktblogg

Kyssar tonane i utsagnet ditt. Vandrar gatelangs. Blues. Byrden av dei kvilelause føtene, byrda av lyden. Kvilar tungt på pusten. Blues. Ei kronisk redd nerve lammar vegane. Strevar i takt mot tida, spring i takt mot tida. Blues. Ta tida og legg den tett inntil, skriv ut pusten din. Ser ein einsam varde, eit rart ansikt i mengda.

ta deg sjølv på alvor - bruk stemma ha vyrdnad for dei kviskrande fjella - dei ruvar, som vitne for det som ein gong var, skal du ta med Den fleirstemde historia. Ekko av slagkraftige røyster ta deg sjølv på alvor smelt saman med dei gløymde ideane forvalt kontrakta mellom deg, historia og fjella. då er du fri

er under press